|
In Azië zijn een aantal religies en filosofieën die in Nederland weinig voorkomen.
Een korte introductie vindt u op deze pagina.
Confucianisme
Dit is geen religie, maar een moraalleer. Confucius werd ongeveer 551 jaar voor Christus geboren
en leefde in een tijd van burgeroorlogen. Hij zocht naar een manier waarop mensen vredig kunnen
samenleven. Harmonie is belangrijk, vond hij, en eerbied voor je meerdere. Een kind moet zijn
ouders gehoorzamen, een arbeider zijn baas, en een onderdaan zijn keizer. De keizer vond dit
een aardige gedachte, en zo werd het confucianisme een belangrijke stroming. Confucius heeft
dat zelf niet meer mee mogen maken.
Taoïsme
Volgens de overlevering is dit gesticht door Laotse, die in 604 voor Christus geboren zou zijn.
Taoïsten zoeken een leven in harmonie met de natuur, oerkrachten die het leven beheersen. Een
bekend teken is het Yin en Yang. Dit symboliseert tweeslachtigheid: elke medaille heeft twee
zijden, goed en kwaad zijn een, het een bestaat niet zonder het ander.
Taoïsten zijn lange tijd op zoek geweest naar onsterfelijkheid door middel van meditatie,
oefeningen en dergelijke. Later werd ook de hulp ingeroepen van ceremonies, speciale diëten,
goden, en toekomstvoorspelling.
Boeddhisme
Boeddhisme is ontstaan in India en heeft zich langzaam verspreid over heel
het Verre Oosten. De basisidee is dat leven een lijdensweg is. Zijn hele
leven lang is een mens bang voor ziektes en ongeluk en heeft hij traumatische
ervaringen.
De oorzaak van dat lijden is begeerte. Een mens wil begeren, dingen bereiken
en dingen hebben. Als iemand niet meer begeert en tevreden is met wat
hij is en wat hij heeft, dan zal hij niet meer lijden.
Boeddhisten geloven in reïncarnatie: een mens zal na zijn dood weer terugkeren
op aarde. Heeft hij een goed leven geleid, dan zal hij als een hoger wezen
terugkeren; zoniet, dan als een minder wezen. Echte boeddhisten zijn vegetariërs,
omdat dieren ook kunnen reïncarneren en mensen kunnen worden.
Omdat zij het leven beschouwen als een last, proberen zij uit de kring
van geboorte en werdergeboorte te raken. Door meditatie en oefening kan
men dichter bij het stadium van nirvana komen en verlichting bereiken,
en zo verlost raken van het leven.
Er zijn twee hoofdstromingen: het Mahayana ("Grote Voertuig") en het Hinayana
("Kleine voertuig"). Mahayana gaat ervanuit dat de men elkaar moet helpen
om het stadium van verlichting te bereiken. Dit heeft tot gevolg, dat
behalve goden ook mensen aanbeden worden die al in een ver stadium zijn.
Hinayana gaat ervanuit dat men zelf verantwoordelijk is voor zijn daden
en dus zijn toekomst. Hinayana-tempels zijn derhalve veel soberder dan
Mahayana-tempels, omdat alleen goden aanbeden worden.
In China wordt overwegend Mahayana gepractizeerd. Thailand en Laos 'zijn'
Hinayana. Vietnam kent beide stromingen vanwege invloeden vanuit zowel
China als India.
Cao Dai, een Vietnamese religie
Het Cao Daïsme beoogt alle religies te verenigen.
Uit alle windstreken zijn door de eeuwen heen volkeren naar Vietnam gekomen
om handel te drijven of te koloniseren. Zij brachten hun geloof mee, en
zo zijn alle grote religies en filosofische stromingen in het land te
vinden.
In het begin van de twintigste eeuw stond een belezen man op, Ngo Minh
Chieu genaamd. Al die religies, zo vond hij, streven hetzelfde na maar
op een andere wijze. Hij kreeg visioenen en openbaringen, en stichtte
de Cao Dai in 1926. Door uit de hem bekende geloven en folosofieën de
mooiste ideeën te halen, creëerde hij zijn eigen stroming.
Het Caodaïsme werd in het zuiden snel populair en een politieke factor.
Tijdens de Vietnam-oorlog vormde het een eigen leger en vocht mee tegen
het noorden. Dit bracht de beweging in moeilijkheden toen de oorlog over
was: omdat zij met de vijand hadden geheuld werden veel van hun bezittingen
inbeslaggenomen. Tegenwoordig is de beweging weer in bedrijf en heeft
zo'n drie miljoen volgelingen in het zuiden en midden van Vietnam.
|
